Lincoln

Kijk heel kritisch naar Mercury, en de beslissing is vrij begrijpelijk: de modellen zijn zonder uitzondering Fords met een andere badge, en de verkoopcijfers zijn erg gering, met nog geen 100.000 auto’s op jaarbasis, en dan alleen maar in de Verenigde Staten. Ford houdt alleen nog zijn andere luxe label, Lincoln, en stopt eind dit jaar met de productie van Mercury’s. En daarmee belandt er opnieuw een Amerikaans merk op de stapel der vergetelheid. Nog niet zo lang geleden zette General Motors al een streep door Saturn, Pontiac, Hummer en Oldsmobile, en nam Chrysler afscheid van Plymouth. Veel van die merken waren toch ‘household names’ in de Verenigde Staten, en in mindere mate ook daarbuiten.

Gat

De merknaam Mercury – vernoemd naar Mercurius, god van handel en reizigers – ontstond in 1939 om het gat te vullen tussen de Fords voor de gewone man, en de Lincolns voor de gegoede burgerij. Ford was niet zo van de merkenveelvoud die bijvoorbeeld General Motors hanteerde: dat concern had een complete ‘succesladder’ gemaakt, waarop kopers gedurende hun leven van merk tot merk konden klimmen, van Chevrolet naar Oakland of Pontiac tot misschien wel Buick, LaSalle of Cadillac. Henry Ford zag maar weinig in al die veelvoud en wilde vasthouden aan zijn enige eigen merk; de exploitatie van Lincoln en Mercury liet hij met tegenzin aan zijn zoon Edsel over. Vanaf het eerste moment deelden de Mercury’s hun techniek al met Fords, en al in 1945 werden de ‘business units’ Mercury en Lincoln samengevoegd.

Colony Park, Monterey of Edsel

In de jaren vijftig legde Mercury de basis voor zijn succes met auto’s als de Monterey en de bijbehorende stationwagon Colony Park, namen die daarna nog jarenlang gebruikt zouden worden. Het fiasco van het vierde merk Edsel bracht juist een voordeel voor Mercury, dat de compacte Comet in handen kreeg die anders als Edsel zou zijn verkocht. Toch bleven de Mercury’s vrijwel zonder uitzondering direct afgeleid van een Ford. Zelfs de sportcoupé Mercury Cougar was in grote mate verwant aan de Ford Mustang.

Toppunt

Mercury overleefde de moeilijke jaren 70 ondanks, of juist dankzij zijn aanbod van traditionele Amerikaanse limousines. Het toppunt kwam in 1975, precies tussen de twee oliecrises in, met de Mercury Grand Marquis, een ruim 5,8 meter lange auto met barokke vormgeving en een 7,5-liter V8 als topmotorisering. De auto’s waren zelfs in het Nederlandse straatbeeld te zien, dankzij importeur Hessing die het aanbod van Ford USA naar Nederland haalde toen Ford daar zelf mee stopte. Toch kon ook Mercury de gestegen vraag naar zuiniger auto’s niet langer negeren. In hetzelfde jaar volgde namelijk de Bobcat, een omgestickerde variant op de kleine Ford Pinto.

Op Dieet

Alle andere modellen zouden in de jaren daarna flink op dieet worden gezet, geheel in lijn met de trend die in de Amerikaanse auto-industrie was ingezet. Waar Lincoln nog enig onderscheidend vermogen mocht behouden, was elke Mercury nu een licht opgewaardeerde Ford: de Ford Escort werd de Mercury Lynx, de Tempo werd de Topaz, de Taurus werd de Sable. In de jaren 90 had Mercury nog een eigen model, de ruimteauto Villager, die gek genoeg was afgeleid van een Nissan. De Cougar uit 1999 was gebaseerd op de Ford Mondeo, en werd ook bij ons verkocht, zij het als een Ford.

Aanbod

Het aanbod van Mercury bestaat nu uit de sedans Milan en Grand Marquis en de SUV’s Mariner en Mountaineer; twee van de auto’s waren ook nog als hybride te krijgen, analoog aan de Fords waarvan ze zijn afgeleid. Geruchten over het verscheiden van Mercury deden al langer de ronde, maar dat Ford er nog dit jaar mee stopt, was niet verwacht. Ford steekt zijn tijd en moeite nu in Lincoln, het enige andere merk dat Ford nog rest aangezien ook Volvo, Aston Martin, Jaguar en Land Rover zijn verkocht.